ik betover je voor het slapen gaan
spreek een goed woord en raak je aan
engelenkoren zingen straks je naam
nu ben je nog zo'n kleine vent
en zolang jij de mijne bent
ben ik voor jou, en pas mijn leven aan
maak ik je blij
wanneer je huilt
en voel ik me rijk
wanneer je lacht naar mij
breek ik het ijzer met m'n hand
voel ik me wijzer dan de krant
van morgen,
zal voor je zorgen, kleine man
lag het aan mij dan zou jij eeuwig leven
Ik mocht ooit een keertje in groep 1 meespelen. Niet omdat ik bijna 4 was, maar omdat mama veel te doen had op school; en de juf van groep 1/2A was zo lief om mij mee te laten spelen in de zandbak. Dat was in juni 2011, 1 week voordat ik 3 werd.
Mama was met wat andere moeders en de directrice van de school de klassen rond aan het gaan.
Na afloop kwamen mama en de directrice kijken hoe het met mij ging. Maar ik zat imiddels niet meer in de zandbak, maar bij groep 1/2 in de klas, in de kring. Ik zat braaf op een stoeltje te luisteren naar de juf.
De directrice wist ook wel een beetje van mijn ontwikkelingsvoorsprong en bedacht ter plekke een plannetje: misschien kon ik wel in groep 1 beginnen als ik 3,5 was geworden ipv als ik bijna 4 werd.
Het plan werd in de loop van het nieuwe schooljaar uitgewerkt: áls ik zindelijk was in januari 2012 en áls het bestuur van het overkoepelende organisatie waar de school bij hoort het goed vond en áls de juf het wilde en áls de organisatie van de peuterspeelzaal er geen bezwaar tegen had, mocht ik in januari 2012 alvast beginnen.
En weet je wat? Aan alle voorwaarden is voldaan en ik ben sinds 11 januari 2012 elke woensdag- en vrijdagochtend in groep 1/2 te vinden. Ik ben de eerste en tot nu toe enige die dit 'vervroegd naar de basisschool gaan mag' uitproberen.
Hier zie je me op mijn eerste dag:
Ik was niet bang of verlegen, ik liep zo de klas in.
En op de eerste dag was ik meteen hulpje van de klas, samen met mijn goede vriend L., die ik nog ken van de PSZ.
Ik heb echt een hele lieve juf. Ze is ook al eens juf geweest van Elise. Toen was ik net uit de buik van mama. Dus deze juf kent mij al mijn hele leven. Mijn PSZ zit in hetzelfde gebouw als de basisschool. En ik kom al jaren daar, omdat mijn zus daar ook naar school gaat. Dus ik weet overal al de weg. Dat maakt het zo gemakkelijk allemaal.
In mijn klas zitten nog meer kindjes die ik ken: a) van de PSZ en b) als het broertjes of zusjes zijn van kindjes die Elise kent. En ik maak ook nieuwe vrienden in de klas.
Ik heb in de gang een eigen plekje aan de kapstok. Dat is bij het plaatje van de vlieger. Daar hang ik mijn jas en rugzak op. Dan neem ik mijn 10-uurtje mee de klas in en zet dat in een mandje bij de juf. Elke dag zet de juf kaarten klaar met de dagindeling. Zo weten we wat we gaan doen die ochtend. Er is alke dag gelegenheid om zelf iets uit te kiezen om te doen. Dan kan ik mijn naam (waar ook weer diezelfde vlieger bij staat) bij een activiteit hangen. Ik kan kiezen uit puzzels, plakken, bouwhoek, poppenhoek, computeren, en nog veel meer.
Elke keer als ik klaar ben met school kom ik stuiterend de klas uit.
Ik vind het daar leuk zeg!!
Het experiment lijkt dus tot nu toe geslaagd.
Mama gaat binnenkort met de juf om de tafel zitten om te evalueren. Dan pas weten we zeker of iedereen het geslaagd vindt. En wie weet, misschien mag ik binnenkort ook op maandagochtend komen spelen. En als ik nóg groter word, ga ik ook op school eten en 's middags naar school. Maar daar wachten we nog even mee.
N.B.: Mijn zus begon ook in groep 1 toen ze 3,5 was. Ik lijk in dat opzicht dus ook weer op haar. Voor mama en papa niks bijzonders, zou je dus zeggen, maar zulke rare fratsen wennen nooit.
En meteen zeg ik er dan achteraan: volgende keer word ik 4. Ik wil zo graag groot worden. Als ik 4 ben mag ik naar de grote school, waar mijn zus ook op zit en waar diverse vriendjes van de PSZ ook al naartoe (zijn ge)gaan. Ik wil ook. Maar volgens mama duurt dat nog heel lang. Daarom vertelt mama hier eerst maar eens hoe het was om 3 te worden.
Ik ben geboren op 18 juni. Maar we vierden het dit jaar niet op 18 juni. Dus toen ik jarig was wist ik dat niet eens! Maar er kwam die dag wel visite, "alvast" voor mijn verjaardag. Vriendin E. kwam al cadeautjes brengen, omdat ze er waarschijnlijk op het feestje niet bij kon zijn.
Ik kreeg een coole poster met een dierenalfabet, want ik ben al met letters bezig. Maar dit is een Engelse poster, nu kan ik de Engelse letters leren. Ik vind de poster mooi. Maar het andere cadeau dat ze bij zich had vind ik nog veel beter: ik kreeg een mooie rooie step! Bedankt E&E, ik ben er erg blij mee.
We vierden het feestje pas een week later, op 25 juni. En weet je, Elise was op dezelfde dag jarig als ik. Leuk he? (Elise is 4 juli jarig, maar dat weet ik nog niet. Papa en mama gaven gewoon 1 feestje voor ons samen.)
Op de dag voor het feestje stond mama de hele dag in de keuken, en ik mocht helpen. We maakten cakes voor de taarten. Later die avond deed mama er slagroom en aardbeienjam op, gevolgd door nog meer cake en tenslotte marsepein.
De dag van het feestje begon goed: er hingen slingers en ballonnen. Dat hoort echt bij jarig zijn natuurlijk.
En midden in de woonkamer stond een heel groot cadeau voor mij.
's Middags kwam er een heleboel visite. Mijn 2 oma's en mijn opa kwamen, mijn neefje B., mijn vriendinnetjes K. (2,5) en E. (2 jr 9 mnd) kwamen ook. Hier zie je me even bijkletsen met E.
Van opa en oma kreeg ik een paar doosjes spoor en wissels voor mijn treinbaan en een echte fotocamera. Ik noem 'em Klik de Camera, net als de camera van Diego op tv. Ik ben er echt blij mee!
Ik kreeg op een gegeven moment zoveel cadeautjes dat ik ze niet eens mee open wilde maken. Dat vond gelukkig niemand erg. Later op de dag, toen het rustiger werd, heb ik alsnog alles uitgepakt hoor.
Ik kan al heel goed de kaarsjes uitblazen, maar fijner nog: de taart was ook heel erg lekker. Vooral dat er ook aardbeien tussen zaten vond ik lekker.
Het autootje van Cars mocht ik houden en ik kreeg ook nog Takel van M&P. Dat kwam goed uit. Verder kreeg ik raamstickers voor in de auto, een leren voetbal, geld om zelf iets te kopen (ik heb inmiddels een vliegtuig uitgekozen), een Wi-spel van Dora en een gezelschapsspelletje (Uno). Ik kreeg ook nog een vrachtwagen met autootjes, een doe-boekje, 2 DVD's van Bumba en een speelmat. Ik ben echt verwend. En erg blij met alle cadeaus.
Hier zie je me zitten met "de buit".
Op maandag 27 juni mocht ik trakteren op de PSZ. Mama had een krokodil gemaakt van komkommer, wortel, kaas en worst. En er was voor iedereen een flesje bellenblaas.
Mijn juf is heel knap: ze maakte speciaal voor mij een krokodillenkroon. Daar was ik ook heel blij mee.
Eigenlijk zou mama elke dag wel over mij kunnen bloggen (over mijn zus trouwens ook hoor). Maar op dit moment is het nog steeds druk. Volgens papa wonen mama en ik zowat in mama's auto en racen we van school naar huis, naar peuterspeelzaal, naar de dokter, naar een sport, naar koor, naar opa en oma, naar... pfff... Maar goed, dat komt allemaal wel weer goed als ik volgend jaar naar de kleuterschool ga, zegt mama.
Maar nu is het toch wel even leuk om te melden:
Ik krijg interesse in het potje
Ik heb heel lang geprotesteerd als het potje ook maar in mijn buurt kwam, maar sinds een paar weken mogen papa en mama, als ze er niet te veel woorden aan vuil maken, het potje klaarzetten. Dan ga ik er voor de vorm even op zitten en dan ging vervolgens de luier weer aan.
Vorige week zat er, zonder dat ik het doorhad, een minidrolletje tussen mijn billetjes toen ik op het potje ging zitten. Het minidrolletje (je had echt een loep nodig) viel tussen mijn billen uit en voila: ik had op de pot gepoept, zeiden papa en mama. Ze hebben me de hemel in geprezen en ik was er zelf erg trots op.
Gisteren zat ik weer op het potje. Papa vroeg of ik al klaar was, maar ik zei: "Nee, even wachten, er komt wat." En warempel: ik deed een mooie grote plas in het potje. Samen met papa mocht ik het plasje in de wc gooien en doorspoelen. Goed he?
Het nieuwe jaar begon natuurlijk met vuurwerk. Ik vind het erg mooi om naar te kijken, maar de bijbehorende herrie vind ik helemaal niks. Dus mama bleef lekker binnen met mij. We waren, net als altijd bij J&D, en hebben daar altijd een geweldige vuurwerkshow van de straat achter hen. Daar geven ze heel veel geld uit aan vuurwerk en wij genieten lekker mee.
Toen de grote mensen en grote kinderen klaar waren met hun portie (kinder)vuurwerk, kwamen ook zij allemaal kijken.
Op 9 januari gingen we naar Ballorig. Elise en ik hebben heel erg leuk samen in het gedeelte voor de kleintjes gespeeld. Zij heeft mij geholpen met klimmen. Ik heb me ook prima vermaakt in de ballenbak.
Mama heeft haar witte Kadett verkocht en nu hebben we een groene Astra. Dat is een fijnere auto en ik vind hem ook mooier. Er is nu een vakje waar ik mijn zonnebril iedere keer kan pakken. Ik vind mijn zonnebril cool. Die zet ik dus iedere dag op, ook als het mistig is.
Mama heeft nu eindelijk een CD-speler in de auto en nu heb ik dus mijn eigen liedjes om mee te zingen (op een rode paddestoel, ik zag 2 beren broodjes smeren, en meer. Je kent dat wel.) Ik heb nu mijn eigen "KaDee", zoals ik dat noem. Ik vind het tof.
Op zaterdagmiddag 15 januari vierde papa zijn verjaardag, met nog 2 vrienden. Ik heb erg leuk gespeeld op het feestje. Er kwamen allemaal mensen die ik goed ken: opa en oma Bout, oma Peters, ome Rob met Renée en Bodi. Maar ook heel veel vrienden van papa en mama met hun kinderen. Iemand had Duplo meegenomen en daar heb ik bijna de hele middag mee gespeeld.
Ik heb ook een beetje leren pingpongen (tafeltennis kunnen we het niet noemen).
De dag na papa's feest was het feestje van oma Bout. De hele woonkamer was al aardig vol toen we aankwamen. Oma heeft namelijk 5 zussen en een broer. En bijna allemaal waren ze op het feestje aanwezig. Het zat dus vol met oudtantes en oudooms. Helaas waren er dit jaar geen kindjes bij, maar ik speelde gewoon lekker met mijn eigen speelgoed dat ik bij oma heb.
De 19e was mijn papa echt jarig. Ik had speciaal voor hem een cadeau gemaakt op de peuterspeelzaal.
We zijn uit eten geweest in een klein Grieks restaurantje. Daar heb ik lekker gegeten en me voorbeeldig gedragen.
Op zaterdag 22/1 en 29/1 hadden we nog meer verjaardagsfeestje. Het was nogal een feestmaand! En ook daar was ik heel lief en heb leuk gespeeld met anderen. Papa en mama durven me eindelijk weer met goed fatsoen overal mee naar toe te nemen. (Dat was een jaar geleden wel anders.)
Op 27 januari mocht ik wéér naar Ballorig. Mijn hele klas ging daarnaartoe, als afscehid van één van mijn juffen van de peuterspeelzaal. Ik heb daar weer zoooooo leuk gespeeld. Ik heb het er 2 weken later nog over. Aan het einde kwam mama ook nog even meespelen en ook mama ging met mij even in het gedeelte voor de groten.
Als afsluiting kregen we limonade, frietjes en mayonaise. Bedankt juf!!!
Zondag 30/1 moest Elise zingen in een kerk met haar koor. Meestal ga ik niet mee, want ik kan niet stil zitten en niet stil zijn. Het duurt me allemaal veel te lang. Maar dit keer gingen we ook ergens op visite, dus ik ging wel mee. Ik heb me keurig stil gehouden en ik ben zelfs een keer vooraan gaan zitten bij de rest van de kinderen toen er een verhaal werd voorgelezen; lekker bij Elise op schoot.
Bij de visite was het leuk. Ze hadden een hele leuke hond. En ik kreeg een eigen stuk appeltaart. Ze hadden ook drie hele mooie beelden, een rode, een groene en een witte. Als je uit het raam kijkt bij hun, kun je boten voorbij zien varen. We aten ook nog chips en ik kreeg chocomel! Ik vond het er leuk.
Na zo'n lange, leuke, spannende dag viel ik al snel in de auto in slaap.
Maandag de 31e was echt de laatste dag van juf R. Ook de nieuwe juf, juf W., was daar alvast bij aanwezig. Gelukkig is zij ook een hele leuke juf.
Ik ben deze maand vooral in de weer met mijn knikkerbaan. Ik kan hem zelf al een beetje in elkaar zetten, maar als mama een heeeele hoge toren voor me bouwt vind ik het nóg leuker.
9 maanden geleden
Algemeen
|
05 Januari 2011 | 16:51:18
Het is 9 maanden geleden
dat ik hier iets schreef.
9 maanden... Lex had er zomaar een broertje of zusje bij kunnen hebben, zeg...
2010 is zo'n enorm druk jaar geweest, dat het bloggen er helemaal bij in is geschoten. Er waren zoveel dingen die een hogere prioriteit hadden dan Punt, dat het bloggen er maar niet van kwam. Een weblog heb je voornamelijk voor jezelf vind ik, dus is de keus ook aan mij, maar zeker bij kleine kinderen is het leuk voor later om de ontwikkelingen regelmatig te volgen. Wellicht is 2011 een makkelijker jaar dan 2010. Ik hoop het.
~ De mama van Lex ~
De ontwikkelingen van Lex stonden natuurlijk niet stil. Ik zal even inhaken op het vorige blogje:
Ondernemend en avontuurlijk is Lex nog steeds, maar hij kan goed luisteren. Over het algemeen is het een braaf jochie, voor reden vatbaar. De striktere structuur en de haakjes bevallen nog steeds en die houden we (zij het íets losser nu hij groter wordt) goed vol.
Het grote bed is Lex, en ons, goed bevallen. Inmiddels slaapt hij niet meer in een slaapzakje, maar onder een dekbedje. Er ligt ook een kussen in zijn bed, al gebruikt het die meer om er tegenaan te liggen dan om er op te liggen. Lex slaapt al maanden heel erg goed. Zodra hij in bed ligt valt hij in slaap. Heel af en toe zingt of kletst hij nog wat in bed. En het gebeurt ook nog wel eens dat hij rechtop in zijn bed gaat ziten als we nog even bij hem binnenlopen als we zelf naar bed gaan. Maar dan slaapt hij zo weer in. Gebroken nachten hebben we al heel lang niet meer gehad.
Het praten gaat steeds beter. Rond de 2e verjaardag van Lex begon bijna elk 'woord' dat hij uitsprak met een D. Bijna niemand verstond hem, alleen wij (papa, mama, zus). Nu is hij 2,5 en zit er flink verbetering in.
Sinds september 2010 gaat Lex naar de peuterspeelzaal. 3 ochtenden per week van 8.45 tot 11.15 u. Regelmatig roept hij dat hij niet wil, maar bijna altijd vindt hij het na afloop leuk. Er komen dus nu geregeld knutselwerkjes mee naar huis. :-)
Lex leert met andere kinderen delen, samenwerken en hij leert beter op zijn beurt wachten. Daar leert hij een andere structuur, weg zijn van huis, in de kring dingen bespreken en ze doen natuurlijk enkele educatieve dingen (ze bespreken kleuren, vormen, tellen, zingen en thema's zoals herfst, familie, vakantie, etc).
En ik kom tot rust. Ik heb 3 dagen in de week even 'pauze van Lex' als hij weg is. Want het is een schatje, maar ook een handvol!
Oie, oei, oei, wat gaat de tijd snel. Het zijn hectische tijden in huize Bout. Er is zó ontzettend veel gebeurd in de afgelopen paar weken. Het zal wel weer een lang logje worden.
Ik ben enorm veranderd
Ik was vorige keer nog een Draakje. Ik hield mama en papa 's nachts wakker en zat nog steeds aan alle knoppen, schuifjes, laatjes en kastjes waar ik eigenlijk niet aan hoor te zitten. Mama was de hele dag druk met me in de weer en zelfs papa (die me doordeweeks eigenlijk alleen van 18.00 tot 19.30 meemaakt) had het af en toe helemaal gehad met me. Ik was lekker aan het klieren, en gilde elke avond de hele boel bij elkaar in mijn bedje.
Het consultatiebureau had vorige keer aangeboden om contact op te nemen met het Opvoedbureau. Daar hebben papa en mama een week lang over nagedacht. Iemand anders (vrienden of familie) om advies vragen over de opvoeding is nog tot daar aan toe, maar om bij een instantie aan te kloppen?!.... En ja, zóveel was er nou toch ook weer niet mis met me?
Uiteindelijk hebben ze wel advies gevraagd, want inmiddels sliep papa al 2 weken bij mij op de kamer op een matras, om me 's nachts rustig te houden. Poe, vond ik best gezellig hoor.
Mama is dolgelukkig dat ze die beslissing hebben genomen. Er kwam een mevrouw (een pedagoge) langs om lekker met mama te kletsen en een beetje met mij te spelen. Ze keek wat ik allemaal uitvoerde en hoe mama dan op mij reageert. Na 1,5 uur ging ze weer weg en toen had ze diverse constateringen, en adviezen voor mama (en papa natuurlijk).
Papa en mama doen bijna alles goed met mij. Mama had in het vorige blogje ook beschreven dat ze dat bij het consultatiebureau al dachten, maar deze mevrouw vond dat dus ook. Gelukkig maar.
Er is zeer waarschijnlijk helemaal niks mis met me: geen ADHD, PDD-NOS of andere dingen geconstateerd. Máár: ik ben wel zéér ondernemend en avontuurlijk.
Ondernemend en avontuurlijk zijn is niet erg, maar je kunt het indammen. Dat is veiliger voor mij en rustiger voor mama. Concreet: sluitinkjes en haakjes maken op alles waar ik niet meer aan mag zitten. Dus de tv-kast, het printerkastje en het laatje met de poezensnoepjes hebben nu een haakje.
Ik heb nóg meer ritme, rust en regelmaat nodig dan ik al kreeg, dus ik moet voortaan íedere hap en íedere slok op dezelfde plek nuttigen. Papa en mama hebben er voor gekozen om de kinderstoel definitief niet meer te gebruiken en ik klim nu zelf op mijn triptrapstoel om aan de grote tafel te eten en te drinken. Mama heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om me voortaan alleen nog maar uit een gewone beker te laten drinken: alle tuitbekers de deur uit. En dat gaat heel erg goed, op een enkel ongelukje na.
Ook voor het tv kijken heb ik nu een vaster ritme: iedere ochtend na het wegbrengen van Elise mag de tv aan. Ik mag zelf kiezen wat ik kijk en koos eerst steevast BRUM, maar heb sinds een week Bob de Bouwer ontdekt. Gaaf joh, allemaal tractoren, vrachtwagens en andere stoere-jongens-dingen! Maar na max een uur (of ik nou gekeken heb of niet) gaat de tv uit en de kast op het haakje.
Wat 3 haakjes en een paar regeltjes over eten, drinken en tv kijken kunnen doen!
Mama had een enorme opstandige zoon verwacht die zou gaan krijsen en aan deurtjes zou rukken, maar ik vind het best hoor. Ik voel me een grote jongen, ik krijg allemaal complimentjes en geniet van de aandacht die hoort bij het eten aan de grote tafel. Dat is echt quality time met mama, en in het weekend ook met papa. Bij het avondeten eten we nooit meer bij de tv en dat vind ik eigenlijk heel erg gezellig. Quality time met het hele gezin!
Die mevrouw had voorspeld dat ik beter zou gaan slapen als de nieuwe regels werden ingevoerd. Ik krijg nu niet meer honderd keer per dag "nee" te horen, maar een tiental keer per dag "goed zo". Dat vergroot mijn zelfvertrouwen, zodat de verlatingsangst minder snel naar boven komt drijven als ik in mijn bed lig. En omdat ik de regels beter snap (omdat ze eenduidig zijn), weet ik precies wanneer ik ga slapen: elke dag na mijn fruithap en na het avondeten.
Ik sliep inmiddels al weer steeds beter doordat papa steeds bij me was. Papa en mama waren al aan het overwegen om de matras uit mijn slaapkamer te halen. Nu slaap ik al een hele week zonder papa op mijn kamer (deels dankzij de methode van papa en mama, deels door de methode van die mevrouw). Ik word soms nog wel eens wakker in de avond of 's nachts, maar er hoeft eigenlijk niemand te komen kijken: ik ben een grote vent en los het zelf op.
Ik ben tegenwoordig heel gezellig met iedereen in de weer en weet precies waar ik aan toe ben: 7.30 uur opstaan, ontbijten, Elise wegbrengen, tv kijken, even naar buiten, fruithap eten, naar bed, (laat) lunchen, boodschappen doen, Elise ophalen, spelen, dineren, tandenpoetsen, opfrissen, 19.30 uur naar bed.
Ik ben van een Draakje in een Prinsje veranderd.
Ik babbel tegenwoordig wat af. Een buitenstaander zal me misschien in het geheel niet kunnen volgen, maar mama snapt alles wat ik zeg. Ik probeer alles na te zeggen wat ik hoor. Bijna elke klank oefen ik. Vooral in de auto vertel ik wat ik zie: NIJN (=trein), MAA (=vrachtwagen), TOO (= auto), TOR (= tractor) en BOOM. En sinds afgelopen week spreek ik zelfs af en toe al met 2 woorden: VO BOOM (de vogel zit in de boom) en TO PAPA (= auto papa).
Vorige week zijn voor de 2e keer in mijn leven mijn haartjes geknipt. Mijn haren waren echt lang geworden, nu is het weer lekker kort.
Before:
After:
Ik heb er ineens een ander gezichtje van gekregen.
Ik heb deze week ook al mijn eerste rijlessen gehad:
Natuurlijk heb ik even aan alle knoppen gezeten: radio, knipperlicht, groot licht, ruitenwissers. Heerlijk vond ik het.
Vandaag heb ik papa en mama lekker aan het werk gezet. Mama had al 2 keer gezien dat ik uit bed probeerde te klimmen. Als mijn slaapzak uit was, legde ik zo mijn voet bovenop de rand van mijn ledikant. Vanochtend was Elise in mijn bed met me aan het spelen, maar ze klom op een gegeven moment uit mijn ledikant en ging iets bij papa en mama doen. Ik was nieuwsgierig en wilde er (natuurlijk) ook bij zijn. Dus ik klom uit mijn bed en stond triomfantelijk in de deuropening bij papa en mama. Die schrokken zich een hardverzakking: ik was uit mijn ledikant geklommen!!!
Toen mama nog iets wilde pakken toen ze me aan het aankleden was, zette ze me even in mijn bed. Ze dacht dat ze me veilig achter kon laten om even in mijn kast te kijken voor kleertjes. Maar voordat mama bij de kast was, was ik in minder dan 10 seconden uit bed. Papa had eerder die ochtend gedacht dat het nog wel los zou lopen, en dat ik met mijn slaapzak aan waarschijnlijk nog niet uit bed kon klimmen. Maar toen mama dit klimgedrag zag, was de kogel al gauw door de kerk: ik zou een ander bed krijgen. Papa en mama willen het risico niet nemen dat ik met slaapzak en al uit mijn ledikant val.
Maar goed, als ik op elk moment van de avond/nacht/ochtend uit mijn bed kan komen moest er nog wel wat meer gebeuren om mijn kamer veilig te maken. Een kast die eigenlijk te wankel was (indien ik er ooit in wil klimmen ) moest eruit, een andere moest er voor in de plaats komen. Papa en mama hebben een alarm op mijn deurpost gemaakt, zodat ze meteen doorhebben wanneer ik mijn kamer uit kom. Zo kan ik 's avonds of 's nachts niet ongemerkt in kastjes van papa en mama snuffelen of in de badkamer gaan rondstruinen (want ik kan sinds een week ook bij alle deurkrukken).
Elise's oude 'meegroeibed' is weer van zolder gehaald. Nu moeten papa en mama op zoek naar een nieuw logeerbed, want het is nu mijn stoere-grote-jongens-bed geworden.
Zo werd ik vandaag ineens een Hele Grote Vent!
Vanochtend:
2 gestapelde kastjes op de overloop, een witte boekenkast en een ledikant in mijn kamer
Vanavond:
De witte boekenkast op de overloop, en 2 grijze kastjes en mijn nieuwe bed in mijn kamer
Ik lig nu al een hele avond in mijn nieuwe bed en ben er nog geen 1 keer uitgekomen. Stoer he?
Het was even geleden (25 augustus), maar ik mocht weer met mama naar het consultatiebureau. Bedremmeld liep ik binnen. De prikken tegen de Mexicaanse griep lagen nog vers in mijn geheugen en ik vreesde het ergste. Ik wilde dan ook mijn kleren aanhouden, maar mama trok ze resoluut uit, met de belofte dat ik daarna mocht spelen. Toen wilde ik wel meewerken. En daarna ging ik lekker spelen, ongeveer 30 seconden met elk ding.
Toen ik aan de beurt was om te wegen en te meten gingen we iets nieuws doen. Ik hoefde niet meer in het weegschaalbakje te liggen, ik mocht op de grote weegschaal, zoals we thuis ook wel eens doen, staand wegen. Nou, dat kan ik wel hoor. Maar daarna moest ik tegen de muur staan om me te meten en dat vond ik nog een beetje raar. Ik keek steeds omhoog, wat die mevrouw allemaal boven mijn hoofd aan het doen was. (Dat moeten we thuis nog maar eens oefenen.)
De nieuwe feiten:
Leeftijd: 19 maanden (85 weken)
Gewicht: 11,8 kg (het was 11.415 gram op 25 augustus)
Lengte: 83,5 cm (het was 81 cm op 25 augustus)
Ik ben niet zo veel aangekomen en niet zo hard gegroeid, maar niks zorgelijks. Dat komt omdat ik zo enorm actief ben. Ik stop mijn energie in 'dingen doen' ipv in 'groeien'. En ik eet minder, omdat ik geleerd heb dat ik misschien macht uit kan oefenen als ik "nee" zeg. Dat is gewoon maar een fase, dat komt wel goed.
Het feit dat ik mama al wekenlang 's nachts wakker hou, heeft (ook) met peuterpuberteit te maken. Nachtmerries, verlatingsangst, bang voor het donker horen daar soms bij.
Met mijn ontwikkeling gaat het goed. Ik loop los, ik kan uit een gewone beker drinken en ik zeg al een paar woordjes die iedereeen kan verstaan. Op veel meer punten dan dat is niet echt gelet.
Ik ben alleen zo vreselijk druk en bewerkelijk. Volgens de verpleegkundige doen papa en mama echter alles goed om mij daarin goed te begeleiden; rust, ritme, uitdaging, afleiding, af en toe uit huis bij anderen, etc. De verpleegkundige uitte het vermoeden dat ik gefrustreerd zou kunnen zijn: ik wil zoveel meer dan dat ik kan. Dat hadden papa en mama ook al bedacht. Tijd is de enige oplossing daarvoor.
Het lijkt al weer lang geleden en dat is het ook. Bijna 6 weken is hier niks geschreven. Nu op het randje van januari gauw nog even een update.
Ik zou nog laten zien hoe de kerstkaart was geworden:
Er lag vlak voor kerst heel veel sneeuw, wel meer dan 20 cm. Ik vond het wel wat, maar na een half uur wilde ik weer naar binnen, want ik had het zo koud.
Kerst zelf was leuk en gezellig. We begonnen met cadeautjes onder de boom. Ik kreeg een klieder/knutselschort. Daarna hadden een leuk kerstontbijt. 1e Kerstdag aten we bij opa en oma, 2e Kerstdag kwamen mijn andere oma, mijn oom, mijn tante, mijn neefje en mijn nichtje bij os eten.
2010 begon natuurlijk met Oud en Nieuw. We waren bij mijn vriendinnetje K. Daar hebben we gegeten, daarna gingen we naar bed. Toen het vuurwerk begon zat ik rechtop in bed, maar ik bleef wel rustig. Toen mochten mijn vriendin en ik met de grote kinderen meekijken naar het vuurwerk. Ik vind vuurwerk heel mooi.
Toen papa in Italië zat, hebben mama, Elise en ik een knutselwerk voor zijn verjaardag gemaakt. Toen kwam mijn nieuwe schort goed van pas. Vingerverven is leuk!
Op 15 januari gingen we naar het zwembad. Maar we gingen niet zwemmen: Elise zwom af voor haar A-diploma. Omdat ik hard heb aangemoedigd en gezwaaid en omdat Elise goed kwam zwemmen, heeft ze met gemak haar diploma gehaald.
Januari was een rommelige maand. We zijn allemaal heel erg verkouden geweest, gevolgd door griep, gevolgd door verkoudheden, afgewisseld met griep. Ja, dat vat januari aardig samen...
Ik had zoveel last van verkoudheden dat ik er looporen van kreeg. Ik kreeg oordruppels en er volgde na 10 dagen een controle bij de KNO-arts. Volgens hem was de ontsteking toen weer over en zitten mijn buisjes nog goed op z'n plek.
Sinds mijn oren weer genezen zijn, ga ik ineens meer kletsen. Ik probeer van alles na te zeggen en krijg daar steeds meer zelfvertrouwen in. Zei ik eerst eigenlijk alleen maar 'mama, papa, je, nee en die', nu zeg ik boo (boom of boot), maaaa (vrachtwagen), mauw (miauw), mouw (van z'n trui of jas), muh (muts), boe (wat zegt de koe, boek of boef), toe (stoel), too (auto), ma (lamp) en nog meer van dat soort klanken. Het is een hele verbetering. Papa en mama merken een hele vooruitgang.
Ik klim tegenwoordig op alle stoelen en schuif ze ook ergens naar toe om ergens anders op te klimmen. Dat vinden papa en mama nou juist weer niet zo'n handige ontwikkeling. Laats had ik mijn kleine stoeltje tegen mijn kinderstoel aangeschoven en was zo zelf in mijn kinderstoel geklommen. Heb ik mama wéér laten schrikken...
Ik luister wel steeds naar de regeltjes, maar soms ben ik Oost-Indisch doof. Als we buiten zijn mag ik steeds vaker los lopen, want ik loop steeds minder vaak expres de verkeerde kant op.
Ik begin een beetje de kleuren te herkennen, al voel ik me daar nog een beetje onzeker over.
Ik ben nog steeds dol op helpen: brieven uit de brievenbus halen, naar de deur hollen als de bel gaat, tafel dekken, iets weggooien in de prullenbak, poetsen, helpen bij de kassa in de winkel, etc.
Ik ben op dit moment weer iets minder verkouden en ben nog steeds erg vrolijk. Dinsdag moet ik weer naar het consultatiebureau. Ik ben benieuwd.
Verder heb ik een week of 3 mijn moeder elke nacht een keer of 3 wakker geroepen of gehuild. Mama was niet blij, maar vooral moe. Maar dat is nu weer over.
Hier volgen nog een paar leuke foto's. Gewoon, zomaar.
Helpen stofzuigen Knuffelen met papa
Mijn nieuwe jas Mijn nieuwe laarzen Ik ben dol op tassen
Vorig blogje ging al een beetje over Sinterklaas. Nu volgt nog een laatste stukje. Kan nog net, hij is vast nog niet in Spanje aangekomen.
Op 5 december kwamen mijn oma's en mijn opa bij ons op visite. Niet lang daarna kwam er een Piet bij ons langs. Die bonkte heel hard op de deur. Mijn oma liet bijna haar koffie vallen, maar ik wist wat te doen: HUP!, in vliegende vaart naar de voordeur. Het is jammer dat ik de voordeur nog niet zelf open kan doen, anders had ik de Piet nog even kunnen zien, zó snel was ik.
Ik deelde allerlei cadeautjes (lukraak) aan iedereen uit. Maar de meeste nog aan mijn opa, want opa is mijn grote vriend. En wilde ik op mijn verjaardag nog geen cadeautjes uitpakken, nu weet ik prima hoe dat moet. En ik heb hele gave cadeautjes gekregen hoor.
Ik kreeg (gedurende de 3 weken dat de Sint in het land was) een Pietenmuts, een treinset, een boot (de ark van Noach), een boek van Plop, een boek over kleuren, oorwarmers (of was het nou toch een 'koptelefoon'?), een chocoladeletter, hamertje tik, een bord met gezicht (om legaal met je eten te spelen), een houten puzzel, een t-shirt van Dick Bruna (niet op de foto, want dat had ik meteen aangetrokken, maar wel op de video hieronder) en een stofzuiger.
Het was zoveel, dat papa en mama een gedeelte van het speelgoed hebben weggezet voor over een paar weken of maanden. Ik speel op dit moment veel met mijn boot, de stofzuiger en de locomotief van de treinbaan.
Hieronder kun je zien hoe ik de stofzuiger aan een terdege onderzoek onderwerp. Ik vind het ding machtig mooi! (Kun je nagaan, we hebben de batterijen er nog niet eens ingedaan. Sorry voor de slechtere beeldkwaliteit, het was avond. En er is amper geluid, want telkens als we wat zeiden, werd hij afgeleid en stopte hij met spelen. Dus toen zeiden we maar niks meer.)
Een paar dagen nadat Sinterklaas weer naar Spanje was (waar ik me in het geheel niet over verbaasd heb; ik heb geen 1 keer meer mijn schoentje gezet) stond er ineens iets nieuws in de kamer. Een boom!!! Midden in de woonkamer. En: mijn box was weg! Pff, die had ik toch al lang niet meer nodig. Trouwens, die boom is veel mooier. Maar toen trok mama haar fototoestel tevoorschijn, mijn zus verkleedde zich en ik moest een stomme muts op. Nou, die heb ik uiteraard gelijk weer afgetrokken. En ik heb geweigerd mee te werken.
Na 61(!!!) foto's hebben mama en papa het opgegeven en hebben ze 1 uitgezocht die "wel aardig genoeg" was voor een kerstkaart. En die schijnt toch nog leuk geworden te zijn, dus ik ben benieuwd. Er wordt op dit moment een fotokaart van gemaakt bij de Appie.
Verder gaat mijn leven gewoon z'n gangetje. Ik speel elke dinsdag een dagje bij mijn oppasoma (die 2 hele leuke hondjes heeft, en een hele leuke kleindochter van 3).
Ik speel ook elke donderdag van ongeveer 11 tot 14 bij mijn oppasmoeder, waar heel veel kindjes over de vloer komen, in de leeftijd van 0 tot 12, maar er zijn ook nog een paar grote pubers van 16 t/m 20, da's ook wel eens leuk.
En zo wen ik dus aan allerlei situaties, mensen, dieren, etc.
Mijn vaardigheden ontwikkel ik steeds verder en verder. Ik ben een kei in tafeldekken, koffiezetten, dingen in de prullenbak gooien, schone vaat opruimen, boodschappen op de band bij de kassa leggen en nog meer van dat soort dingen.
Ik weet ook al heel goed de weg naar ons huis en de weg bij school. Ook de route naar de winkel en naar de oppas herken ik.
Ik zeg nog steeds amper een woord, alleen het hoogst noodzakelijke: mama, papa, die, ja en nee. (Er is er nog 1 die ik regelmatig gebruik, maar die lees je aan het einde van dit blogje.) Maar ook al zeg ik weinig, ik weet alles. Vraag me de dingen uit mijn vele boeken en ik kan 80-90% ervan aanwijzen. Zelfs op "wat zegt de koe?" geef ik geen antwoord meer. (Die vraag heb ik nou al zo vaak beantwoord, dat zouden ze nu toch wel eens mogen weten.)
Ik begin al wel met tellen:
"eeeee, teeee, die!"
Papa zegt dat ik eerst algebra onder de knie wil hebben voordat ik leer praten, hihihihi. Zou ik op mijn zus lijken?...
En toen, ineens, vandaag, was daar weer iets nieuws.
Ik wist niet wat ik zag Gauw naar buiten natuurlijk
Buiten vroeg mama of ik het leuk vond in de sneeuw en toen antwoorde ik met het enige andere woord dat ik regelmatig gebruik: mooooh (= mooi).
Ik ben Lex. 
.jpg)
.JPG)
.JPG)
.jpg)
Ik was niet bang of verlegen, ik liep zo de klas in..jpg)
.jpg)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
Later die avond deed mama er slagroom en aardbeienjam op, gevolgd door nog meer cake en tenslotte marsepein..JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.jpg)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.jpg)
.JPG)
.JPG)
Op 9 januari gingen we naar Ballorig. Elise en ik hebben heel erg leuk samen in het gedeelte voor de kleintjes gespeeld. Zij heeft mij geholpen met klimmen. Ik heb me ook prima vermaakt in de ballenbak.
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
(Dat was een jaar geleden wel anders.)
.JPG)
.jpg)
.JPG)
.JPG)
.jpg)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
Ik heb nóg meer ritme, rust en regelmaat nodig dan ik al kreeg, dus ik moet voortaan íedere hap en íedere slok op dezelfde plek nuttigen. Papa en mama hebben er voor gekozen om de kinderstoel definitief niet meer te gebruiken en ik klim nu zelf op mijn triptrapstoel om aan de grote tafel te eten en te drinken. Mama heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om me voortaan alleen nog maar uit een gewone beker te laten drinken: alle tuitbekers de deur uit. En dat gaat heel erg goed, op een enkel ongelukje na. 
.jpg)
.JPG)
.jpg)
.JPG)
Mama had al 2 keer gezien dat ik uit bed probeerde te klimmen. Als mijn slaapzak uit was, legde ik zo mijn voet bovenop de rand van mijn ledikant. Vanochtend was Elise in mijn bed met me aan het spelen, maar ze klom op een gegeven moment uit mijn ledikant en ging iets bij papa en mama doen. Ik was nieuwsgierig en wilde er (natuurlijk) ook bij zijn. Dus ik klom uit mijn bed en stond triomfantelijk in de deuropening bij papa en mama. Die schrokken zich een hardverzakking: ik was uit mijn ledikant geklommen!!! 
) moest eruit, een andere moest er voor in de plaats komen. Papa en mama hebben een alarm op mijn deurpost gemaakt, zodat ze meteen doorhebben wanneer ik mijn kamer uit kom. Zo kan ik 's avonds of 's nachts niet ongemerkt in kastjes van papa en mama snuffelen of in de badkamer gaan rondstruinen (want ik kan sinds een week ook bij alle deurkrukken).
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
DJ Lex.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.jpg)
.JPG)
.JPG)
_(2).JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
Trouwens, die boom is veel mooier. 
Maar toen trok mama haar fototoestel tevoorschijn, mijn zus verkleedde zich en ik moest een stomme muts op. Nou, die heb ik uiteraard gelijk weer afgetrokken. En ik heb geweigerd mee te werken..JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
